ΦΑΣΗ Δ’ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ & ΖΩΗ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΘΗΡΙΑ – ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ 20–24

ΦΑΣΗ Δ’ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ & ΖΩΗ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΘΗΡΙΑ – ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ 20–24

  • Επαναπροσδιορισμός της προσωπικής ταυτότητας.
  • Identity
  • Self-worth
  • Values
  • Authenticity
  • Ποιος είσαι όταν δεν εργάζεσαι;
  • Ποιος είσαι όταν δεν πετυχαίνεις;
  • Ποια στοιχεία του εαυτού σου δεν εξαρτώνται από την απόδοση;
  • Πώς θα ήθελες να σε θυμούνται οι άνθρωποι που αγαπάς;

Δημιουργία δύο λιστών.

«Ποιος είμαι λόγω των επιτευγμάτων μου.»

και

«Ποιος είμαι ανεξάρτητα από αυτά.»

Συζήτηση των διαφορών.

  • Ανάπτυξη λειτουργικής σχέσης με την προσπάθεια.
  • Authentic performance
  • Presence
  • Flexibility
  • Meaning

Ο θεραπευόμενος επιλέγει μία σημαντική δραστηριότητα και τη πραγματοποιεί έχοντας ως βασικό στόχο:

  • τη συμμετοχή,
  • τη μάθηση,
  • τη σύνδεση,
  • την εμπειρία,

και όχι την τέλεια επίδοση.

Στη συνέχεια καταγράφει:

  • πώς ένιωσε,
  • τι άλλαξε,
  • τι παρατήρησε στον εσωτερικό του διάλογο.
  • Εδραίωση της νέας στάσης απέναντι στην ατέλεια.
  • Good enough
  • Freedom
  • Acceptance
  • Humanity

Η ελευθερία δεν βρίσκεται στην τελειότητα.

Η ελευθερία βρίσκεται στην ικανότητα να συνεχίζω ακόμη και όταν κάτι δεν είναι τέλειο.

Καταγραφή:

«Ποια πράγματα δεν έζησα επειδή περίμενα να γίνουν τέλεια;»

και

«Ποια μπορώ να αρχίσω να ζω από σήμερα, ακόμη και αν δεν είναι ιδανικά;»

  • Αναγνώριση των πρώιμων ενδείξεων επιστροφής στην τελειοθηρική λειτουργία.
  • Clinical Perfectionism Questionnaire
  • Self-Critical Rumination Scale
  • Self-Compassion Scale
  • Burnout Scale
  • Λειτουργικότητα
  • Πότε ενεργοποιείται ξανά ο εσωτερικός κριτής;
  • Ποια γεγονότα σε οδηγούν πάλι στην υπερπροσπάθεια;
  • Ποιες σκέψεις αποτελούν πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια;

Τι σε βοηθά πλέον να επιστρέφεις στη λειτουργική σου στάση;

Δημιουργία προσωπικού Σχεδίου Πρόληψης Υποτροπής.

Περιλαμβάνει:

  • προσωπικούς εκλυτικούς παράγοντες,
  • χαρακτηριστικές σκέψεις,
  • πρώιμες συμπεριφορές,
  • στρατηγικές επαναφοράς,
  • ανθρώπους υποστήριξης.

Γράμμα προς τον εαυτό.

«Τι σημαίνει πλέον για μένα να ζω χωρίς να χρειάζεται να είμαι τέλειος για να αξίζω;»

Στο γράμμα ο θεραπευόμενος περιγράφει:

  • τι κατάλαβε για τον εαυτό του,
  • τι άλλαξε στη σχέση του με το λάθος,
  • τι άλλαξε στη σχέση του με την αξία του,
  • ποιες παλιές πεποιθήσεις αφήνει πίσω,
  • ποια στάση ζωής επιλέγει να ακολουθήσει από εδώ και πέρα.
ΤΕΛΙΚΗ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΘΕΣΗ

Η τελειοθηρία δεν αφορά μόνο:

την υψηλή απόδοση,

τη φιλοδοξία,

την εργατικότητα,

ή την επιθυμία για ποιότητα.

Πολλές φορές αφορά:

τον φόβο της αποτυχίας,

τη ντροπή,

την ανάγκη απόδειξης της αξίας,

τον φόβο της απόρριψης,

την πεποίθηση ότι η αγάπη και η αποδοχή πρέπει να κερδίζονται,

και την αίσθηση ότι:

«Αν δεν είμαι τέλειος, δεν είμαι αρκετός.»

Η θεραπεία δεν στοχεύει μόνο:

στη μείωση της τελειοθηρίας,

στη μείωση της αυτοκριτικής,

ή στη μείωση της υπερπροσπάθειας.

Αλλά:

στη δυνατότητα να αναγνωρίζει κανείς την εγγενή αξία του ανεξάρτητα από την επίδοσή του,

να αντέχει το λάθος χωρίς να καταρρέει η εικόνα του εαυτού,

να επιδιώκει την ποιότητα χωρίς να απαιτεί την τελειότητα,

να εργάζεται χωρίς να εξαντλείται,

να ξεκουράζεται χωρίς ενοχές,

να σχετίζεται χωρίς να χρειάζεται να αποδεικνύει συνεχώς την αξία του,

και να οργανώνει τη ζωή του γύρω από τις προσωπικές του αξίες και όχι γύρω από τον φόβο της αποτυχίας.

Η θεραπευτική αλλαγή ολοκληρώνεται όταν ο άνθρωπος μπορεί να πει:

«Δεν χρειάζεται να είμαι τέλειος για να έχω αξία. Η αξία μου δεν αποδεικνύεται· υπάρχει. Μπορώ να επιδιώκω την αριστεία, χωρίς να ζω φυλακισμένος στην τελειότητα.»
error: Content is protected !!