13. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΣΥΝΕΔΡΙΩΝ ΘΑΝΑΤΟΦΟΒΙΑ

13. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΣΥΝΕΔΡΙΩΝ ΘΑΝΑΤΟΦΟΒΙΑ

«Από τον Φόβο του Θανάτου στην Αντοχή της Ύπαρξης»

Υπαρξιακό–Βιωματικό Πρωτόκολλο για Φόβο Θανάτου / Υπαρξιακό Άγχος

— Νίκος Παναγιωτόπουλος, Ψυχολόγος

Ο φόβος θανάτου δεν αφορά μόνο τον θάνατο ως γεγονός.

Συχνά αφορά:

  • την απώλεια ελέγχου,
  • την αβεβαιότητα της ύπαρξης,
  • την απώλεια ταυτότητας,
  • τον αποχωρισμό,
  • την αδυναμία πρόβλεψης,
  • και την εμπειρία ότι:

«δεν μπορώ να ελέγξω το τέλος.»

Ο φόβος θανάτου πολλές φορές:

  • μεταμφιέζεται σε υπερανάλυση,
  • υποχονδρία,
  • κρίσεις πανικού,
  • υπερεπαγρύπνηση,
  • φόβο απώλειας αγαπημένων,
  • ανάγκη συνεχούς ελέγχου,
  • ή φόβο χαλάρωσης.

Σε βαθύτερο επίπεδο, το άτομο δεν φοβάται μόνο:

  • το να πεθάνει.

Φοβάται:

  • το άγνωστο,
  • τη διάλυση,
  • το μη ελέγξιμο,
  • τη μοναξιά,
  • το κενό,
  • ή το ότι:

«δεν υπάρχει τρόπος να προστατευτώ απόλυτα.»

Σχήμα Ευαλωτότητας

Προσπαθεί να αποτρέψει κίνδυνο, απώλεια ή κατάρρευση.

Σχήμα Αρνητισμού / Απαισιοδοξίας

Διατηρεί συνεχή εστίαση στην απειλή και την απώλεια.

Σχήμα Υπερεπαγρύπνησης

Κρατά το άτομο σε μόνιμη readiness.

Σχήμα Εγκατάλειψης

Συνδέει τον θάνατο με απόλυτη αποκοπή και μοναξιά.

Σχήμα Εξάρτησης

Φοβάται ότι το άτομο δεν μπορεί να αντέξει μόνο του την ύπαρξη.

  • 20 εβδομαδιαίες συνεδρίες
  • 60–75 λεπτά
  • Καθημερινές βιωματικές ασκήσεις
  • Υπαρξιακή επεξεργασία
  • Exposure στην αβεβαιότητα
  • Μείωση reassurance & hyper-control
error: Content is protected !!