ΤΕΛΙΚΗ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΘΕΣΗ

Η εμετοφοβία δεν αφορά μόνο τον εμετό.

Πολλές φορές αφορά:

τον φόβο αβοηθησίας,

την απώλεια ελέγχου σώματος,

τη δημόσια έκθεση,

τη ντροπή,

και την αίσθηση ότι:

«αν αποδιοργανωθώ μπροστά στους άλλους, δεν θα το αντέξω.»

Η θεραπεία δεν στοχεύει μόνο:

στη μείωση φόβου εμετού,

αλλά:

στη δυνατότητα να υπάρξει κανείς χωρίς συνεχή σωματική επιτήρηση,

χωρίς καταναγκαστική πρόληψη,

και χωρίς να οργανώνει τη ζωή γύρω από την αποφυγή της έκθεσης και της ευαλωτότητας.