Η κλειστοφοβία δεν αφορά μόνο:

• κλειστούς χώρους,
• ασανσέρ,
• αεροπλάνα,
• μετρό,
• ή δωμάτια χωρίς έξοδο.

Σε βαθύτερο επίπεδο αφορά:

ΤΟΝ ΦΟΒΟ

ότι:

• «δεν θα μπορώ να φύγω»,
• «θα εγκλωβιστώ χωρίς έλεγχο»,
• «αν ενεργοποιηθώ, δεν θα υπάρχει διαφυγή»,
• «θα χάσω έλεγχο του σώματος ή του μυαλού μου»,
• ή:

«δεν μπορώ να αντέξω την εμπειρία της παγίδευσης και της αβοηθησίας.»

Το άτομο:

• χρειάζεται εξόδους,
• αποφεύγει κλειστούς χώρους,
• κάθεται κοντά σε πόρτες,
• αποφεύγει μεταφορικά μέσα,
• hypermonitors το σώμα,
• ή οργανώνει τη ζωή γύρω από την πιθανότητα διαφυγής.

Ο κλειστός χώρος δεν βιώνεται μόνο ως:

• φυσικός περιορισμός.

Βιώνεται ως:

ΣΥΜΒΟΛΟ

• απώλειας ελέγχου,
• εγκλωβισμού,
• αβοηθησίας,
• και πιθανής κατάρρευσης.