Το OCD δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως:

• intrusive thoughts,
• τελετουργίες,
• compulsions,
• ή υπερβολική ανάγκη καθαριότητας και ελέγχου.

Σε βαθύτερο επίπεδο συχνά αποτελεί:

ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

να αποτραπεί:

• η αβεβαιότητα,
• η ενοχή,
• η ευαλωτότητα,
• η αποδιοργάνωση,
• ή η εμπειρία ότι:

«κάτι κακό μπορεί να συμβεί και εγώ θα ευθύνομαι».

Το άτομο δεν προσπαθεί μόνο να μειώσει άγχος.

Προσπαθεί:

• να εξαλείψει πιθανότητες,
• να αποκτήσει απόλυτη βεβαιότητα,
• να διατηρήσει έλεγχο σκέψης,
• να ελέγξει παρορμήσεις,
• να προλάβει καταστροφή,
• ή να προστατεύσει την εικόνα του «καλού», «ασφαλούς» ή «ηθικού» εαυτού.

Το OCD συχνά οργανώνεται γύρω από:

ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗΣ

του:

• άγνωστου,
• αμφίβολου,
• ατελούς,
• ανεξέλεγκτου.