Το παρόν πρωτόκολλο δημιουργήθηκε ως ένα παράλληλο θεραπευτικό μοντέλο για άτομα που βιώνουν κρίσεις πανικού, έντονο άγχος και χρόνια ψυχική υπερεπαγρύπνηση.

Η βασική θεωρητική θέση του πρωτοκόλλου είναι ότι πολλές φορές οι κρίσεις πανικού δεν αποτελούν μόνο αποτέλεσμα δυσλειτουργικής ερμηνείας σωματικών αισθήσεων ή νευροβιολογικής υπερδιέγερσης, αλλά και κορύφωση μιας ζωής οργανωμένης γύρω από τη συνεχή εσωτερική διαχείριση.

Πολλοί άνθρωποι λειτουργούν για χρόνια μέσα από:

• υπερέλεγχο,
• υπερανάλυση,
• συνεχή πρόβλεψη,
• ανάγκη βεβαιότητας,
• υπερλειτουργικότητα,
• αποφυγή συναισθημάτων,
• προσπάθεια διαρκούς αυτορρύθμισης.

Μέσα από αυτό το πρίσμα, η θεραπεία δεν στοχεύει μόνο στη μείωση των συμπτωμάτων, αλλά και στη σταδιακή μετάβαση:

από την καταναγκαστική διαχείριση,
προς την αυθεντική επιλογή.

Το πρωτόκολλο μπορεί να λειτουργήσει:

• παράλληλα με CBT πανικού,
• παράλληλα με φαρμακευτική αγωγή,
• ως συμπληρωματική υπαρξιακή/βιωματική θεραπευτική προσέγγιση,
• ή ως αυτόνομο μοντέλο βαθύτερης διερεύνησης.